Manikkavasakar 8th century Tamil Poet.
G.U.Pope  1820-1908
477. Prepared by Veeraswamy Krishnaraj
(தில்லையில் அருளியது - தரவு கொச்சகக் கலிப்பா)  Madurai Project

or THE UNSPEAKABLE VISION.  Source: Shaivam.org  Translation by G.U.Pope

Tillai.- In the legends of the Sage it appears that he did not visit Tillai till he had seen the other shrines of Caiva worship, and had become renowned both as a devotee and as a poet. It almost appears as if there existed some rivalry between the great temple of the Pandiyan land in Madura, and the famous shrine of he Cora land in Cithambaram. It is quite certain that this latter in great measure superseded the former. It does not appear, indeed, that Manikka-Vacagar ever revisited Madura after his formal renunciation of his position there. It may almost be inferred that he was never heartily forgiven by the king for the misappropriation of the cost of the horses. Of the fifty-one poems about a half were composed in Tillai, and these may be divided into two classes: the lyrics that express his own feelings and illustrate his life; and those which were composed (as is believed) for the use of others. I wish that it had been possible to re-arrange the poems.
Among the Tillai lyrics are to be found his most impassioned utterances. With this poem (XXXI) must be compared (XL), both of them expressing his enthusiastic joy at being permitted at length to behold the greatest shrine of his Master.
Tillai in the time of the Sage was to the devotees of Civan what Jerusalem was to the Jews of old; and many of the expressions in these two lyrics will remind the reader of Psalm cxxii; and not a few of the expressions are identical with those in the rhyme often attributed to Bernard of Morlaix. One is frequently reminded of 'Jerusalem the Golden, with milk and honey blest.'  
475. இந்திரிய வயமயங்கி இறப்பதற்கே காரணமாய்
அந்தரமே திரிந்துபோய் அருநகரில் வீழ்வேற்குச்
சிந்தைதனைத் தெளிவித்துச் சிவமாக்கி எனையாண்ட
அந்தமிலா ஆனந்தம் அணிகொள் தில்லை கண்டேனே. 4
I. In senses' power, sure cause of death, I erewhile 'wildered lay,- 
Oft wrapt through realms of boundless space, then plunged in dismal hells! 
He gave perception clear, made me all bliss,- made me His own! 
I'VE TILLAI SEEN that holds the Gem, which endless rapture yields! (4)
476. வினைப்பிறவி என்கின்ற வேதனையில் அகப்பட்டுத்
தனைச்சிறுதும் நினையாதே தளர்வெய்திக் கிடப்பேனை
எனைப்பெரிதும் ஆட்கொண்டேன் பிறப்பறுத்த இணையிலியை
அனைத்துலகுந் தொழுந்தில்லை அம்பலத்தே கண்டேனே. 8
II. Enmeshed in grievous memories of deeds and fated births 
Outworn I lay; nor knew my soul one faintest thought of Him, 
The Matchless One, Who cuts off 'birth'; Who made me His with power! 
HIM HAVE I SEEN IN TILLAI'S COURT, where worships all the world! (8)
477. உருத்தெரியாக் காலத்தே உள்புகுந்தென் உளம்மன்னிக்
கருத்திருத்தி ஊன்புக்குக் கருணையினால் ஆண்டுகொண்ட
திருத்திருத்தி மேயானைத் தித்திக்குஞ் சிவபதத்தை
அருத்தியினால் நாயடியேன் அணிகொள்தில்லை கண்டேனே. 12
III. His form I knew not,- even then He fixed His love on me, 
Planted Himself within my thought and flesh,- so made me His! 
The Lord of sacred Turutti, I, currish slave, with joy 
HAVE SEEN IN TILLAI'S FANE ADORNED, the sweet and blissful seat! (12)
478. கல்லாத புல்லறிவிற் கடைப்பட்ட நாயேனை
வல்லாகி னாய்வந்து வனப்பெய்தி யிருக்கும் வண்ணம்
பல்லோருங் காண என்றன் பசுபாசம் அறுத்தானை
எல்லோரும் இறைஞ்சுதில்லை அம்பலத்தே கண்டேனே. 16
IV. To me, untaught, most ignorant, the very lowest cur, 
In mighty grace He came, with heavenly beauty me to clothe, 
And loosed my 'servile bonds of sense' in sight of many men; 
His form I'VE SEEN IN TILLAI'S TEMPLE COURT, where all bow down! (16)
479. சாதிகுலம் பிறப்பென்னுஞ் சுழிப்பட்டுத் தடுமாறும்
ஆதமிலி நாயேனை அல்லலுறுந் தாட்கொண்டு
பேதைகுணம் பிறருருவம் யானெனதென் னுரைமாய்த்துக்
கோதிலமு தானானைக் குலாவுதில்லை கண்டேனே. 20
V. Me whirled about 'mid 'caste' and 'clan' and 'birth', and sore perplexed,- 
Vile helpless dog,- He made His own, all sorrow rooting out; 
Destroyed all folly,- alien forms,- all thought of 'I' and 'mine'; 
Ambrosia pure, HIM HAVE I SEEN IN TILLAI, where the saints consort! (20)
480. பிறவிதனை அறமாற்றிப் பிணிமூப்பென் றிவையிரண்டும்
உறவினொடும் ஒழியச்சென் றுலகுடைய ஒருமுதலைச்
செறிபொழில்சூழ் தில்லைநகர்த் திருச்சிற்றம்பலம் மன்னி
மறையவரும் வானவரும் வணங்கிடநான் கண்டேனே. 24
VI. From birth itself, from sickness, age to 'scape; earth's ties to loose; 
I went,- I SAW the 'Only-First-One,' Owner of the world, 
Who dwells, while Vedic sages, hosts of heavenly ones adore, 
IN TILLAI-CITY'S SACRED COURT, girt round with leafy groves. (24)  G.U.Pope

6. I went to Thillai surrounded with thick gardens
and saw sages and gods going to the divine hall
to worship the dancing lord.
The ancient one, the ruler of the world
removes our future births,
releases us from sickness and old age
and takes away our desires for this world. [480
]  Dr. Kausalya Hart
481. பத்திமையும் பரிசுமிலாப் பசுபாசம் அறுத்தருளிப்
பித்தனிவன் எனஎன்னை ஆக்குவித்துப் பேராமே
சித்தமெனுந் திண்கயிற்றால் திருப்பாதங் கட்டுவித்த
வித்தகனார் வினையாடல் விளங்குதில்லை கண்டேனே. 28
VII. My servile bonds of sense in grace He loosed,- me loveless mean,- 
Fast tied He to His sacred Feet by willing mind's stout bonds
That never part; made me a fool in sight of men; and now 
I'VE TILLAI SEEN, where sportings of the wondrous Mage are known. (28)  G.U.Pope

7. I have not done any good service or had devotion for the lord,

but he removed my desire for this world and gave his grace.

He made people think that I am crazy

he tied my mind as if with a strong rope

and made me join his divine feet.

I saw his tricky play in Thillai where he dances. [481]   Dr. Kausalya Hart  Madurai Project
482. அளவிலாப் பாவகத்தால் அமுக்குண்டிங் கறிவின்றி
விளைவொன்றும் அறியாதே வெறுவியனாய்க் கிடப்பேனுக்கு
அளவிலா ஆனந்தம் அளித்தென்னை ஆண்டானைக்
களவிலா வானவருக் தொழுதில்லை கண்டேனே. 32
VIII. Sunk here midst infinite conceits, all ignorance was I; 
I lay, poor empty soul, unwetting aught that might spring forth; 
Now Him who made me His, bestowing raptures infinite, 
I'VE SEEN IN TILLAI, where the guileless heavenly ones bow down! (32)     
483. பாங்கினொடு பரிசொன்றும் அறியாத நாயேனை
ஓங்கியுளத் தொளிவளர உலப்பிலா அன்பருளி
வாங்கிவினை மலம்அறுத்து வான்கருணை தந்தானை
நான்குமறை பயில்தில்லை அம்பலத்தே கண்டேனே. 36
IX. To me, a dog, who knew not anything of seemly right, 
He gave His heavenly grace, took me and cut off actions' guilt; 
He gave unfailing love: light high and higher shone; Him I 
IN TILLAI'S COURT HAVE SEEN, where the four mystic scrolls are conned! (36)    
484. பூதங்கள் ஐந்தாகிப் புலனாகிப் பொருளாகிப்
பேதங்கள் அனைத்துமாய்ப் பேதமில்லாப் பெருமையனைக்
கேதங்கள் கெடுத்தாண்ட கிளரொளியை மரகதத்தை
வேதங்கள் தொழுதேத்தும் விளங்குதில்லை கண்டேனே. 40
X. The elements, the senses five, He is; and substance too
All diverse forms He, mighty, wears: knows no diversity. 
The gleaming Light that rules, and ill destroys; the Emerald; 
HIM HAVE I SEEN IN TILLAI BRIGHT, where Vedas worship and extol! (40)